BAKI, GƏNCƏ və s. QOÇULARI
-
smersh70
- пулеметчик
- Сообщения: 169712
- Зарегистрирован: 29 июл 2013, 14:19
-
Благодарил (а): 14520 раз
Поблагодарили: 18070 раз
Re: BAKI, GƏNCƏ və s. QOÇULARI
Qəmlo -Vedi qoçusu!!
-
smersh70
- пулеметчик
- Сообщения: 169712
- Зарегистрирован: 29 июл 2013, 14:19
-
Благодарил (а): 14520 раз
Поблагодарили: 18070 раз
Re: BAKI, GƏNCƏ və s. QOÇULARI
Türklər Maştağanı götürən kimi (1918-ci il), məni hərbi komendantlığa çağırdılar və minbaşı Tofiq bəyə katib təyin etdilər. Tofiq bəy tapşırdı ki, Mənə xəbər verməmiş heç kimi kabinetə buraxma. Xunxar məhəlləli qoçu, başkəsən Malbaş Dadaş
komendantdlığa gəlib, birbaşa zabitin kabinetinə yönəldi. Mən qabağa yeriyib xahiş etdim ki, qoy özünə xəbər verim, sonra gir içəri. Malbaş qışqıra-qışqıra məni söydü:
"Gör qəh... kəs səsini".
Bu vaxt Tofiq bəy özü qapını açıb, biz olan otağa keçdi:
"Yahu, Şu nə qeyli-qal?!" deyə Malbaşa acıqlandı. Mən fikirləşdim ki, türk zabiti gəldi-gedərdir. Malbaş isə kənddə qalacaq, mənə divan tutar. Vəziyyəti yüngülləşdirmək üçün astadan dedim:
"Tofiq bəy, Şu zat qoçudurş...
Tofiq bəy tünd-tünd ona baxdı, dönüb məndən, təəccüblə xəbər aldı:
"Qoçu? Yahu, bu nə biçim Şey?"
Başa saldım ki, qoçu güclü, qolu-zorba adama deyirlər, kimi istəsə haqq-nahaq döyər, cəza verər...Tofiq bəy əlini döşünə vurub dedi:
"O bən. Qoçu bən". Qapıdakı növbətçini çağırdı: "Çavuş əfəndi, ikişər, subay səslə!" Çavuş bir anda iki əsgər çağırdı. Tofiq bəy barmağı ilə Malbaşı göstərib, əmr etdi: "şu pəzəvǝng hərifin sırtına hərəniz qırx zopa endirərsiniz, bən gediyorum, varmasam, bən qayıdana qədər davam edərsiz”.
Çavuş arxadan Malbaşı qucaqlayaraq quş kimi qaldırdı, otaqdan çıxardı. Malbaş ha vurnuxdu, ha qol-qıç atdı, heç nə hasil olmadı. Naxır bulağı meydanının ortasında Malbaşın paltarını soyundurub, üzü-qoylu yerə sərdilər. Əsgərlər növbə ilə zopalamağa başladılar. Malbaşın bağırtısı, yalan olmasın, Nardaranda eşidilirdi. Huşunu itirdi, qanı axa-axa cicimə uzadıb evinə apardılar. Türklər Bakıdan gedəndən bir il sonra da yaralarına təpitmə, məlhəm qoyurdular, yenə sağalmırdı.
Əliabbas Müznibin xatirələrindən
komendantdlığa gəlib, birbaşa zabitin kabinetinə yönəldi. Mən qabağa yeriyib xahiş etdim ki, qoy özünə xəbər verim, sonra gir içəri. Malbaş qışqıra-qışqıra məni söydü:
"Gör qəh... kəs səsini".
Bu vaxt Tofiq bəy özü qapını açıb, biz olan otağa keçdi:
"Yahu, Şu nə qeyli-qal?!" deyə Malbaşa acıqlandı. Mən fikirləşdim ki, türk zabiti gəldi-gedərdir. Malbaş isə kənddə qalacaq, mənə divan tutar. Vəziyyəti yüngülləşdirmək üçün astadan dedim:
"Tofiq bəy, Şu zat qoçudurş...
Tofiq bəy tünd-tünd ona baxdı, dönüb məndən, təəccüblə xəbər aldı:
"Qoçu? Yahu, bu nə biçim Şey?"
Başa saldım ki, qoçu güclü, qolu-zorba adama deyirlər, kimi istəsə haqq-nahaq döyər, cəza verər...Tofiq bəy əlini döşünə vurub dedi:
"O bən. Qoçu bən". Qapıdakı növbətçini çağırdı: "Çavuş əfəndi, ikişər, subay səslə!" Çavuş bir anda iki əsgər çağırdı. Tofiq bəy barmağı ilə Malbaşı göstərib, əmr etdi: "şu pəzəvǝng hərifin sırtına hərəniz qırx zopa endirərsiniz, bən gediyorum, varmasam, bən qayıdana qədər davam edərsiz”.
Çavuş arxadan Malbaşı qucaqlayaraq quş kimi qaldırdı, otaqdan çıxardı. Malbaş ha vurnuxdu, ha qol-qıç atdı, heç nə hasil olmadı. Naxır bulağı meydanının ortasında Malbaşın paltarını soyundurub, üzü-qoylu yerə sərdilər. Əsgərlər növbə ilə zopalamağa başladılar. Malbaşın bağırtısı, yalan olmasın, Nardaranda eşidilirdi. Huşunu itirdi, qanı axa-axa cicimə uzadıb evinə apardılar. Türklər Bakıdan gedəndən bir il sonra da yaralarına təpitmə, məlhəm qoyurdular, yenə sağalmırdı.
Əliabbas Müznibin xatirələrindən